Featured-lowrew
ello-img

Ello: No Advertising – De filosofische vragen die de lancering van Ello in mij oproept

Momenteel hot in online marketingland: Ello.

Int kort en int Engels: Ello is a simple, beautiful, and ad-free social network created by a small group of artists and designers.

Int kort en int Vlaams: een nieuw sociaal netwerk, met als focus: gene reklam.

Waarom? (int lang en int Engels):

Ello Manifesto

Your social network is owned by advertisers.

Every post you share, every friend you make, and every link you follow is tracked, recorded, and converted into data. Advertisers buy your data so they can show you more ads. You are the product that’s bought and sold.

We believe there is a better way. We believe in audacity. We believe in beauty, simplicity, and transparency. We believe that the people who make things and the people who use them should be in partnership.

We believe a social network can be a tool for empowerment. Not a tool to deceive, coerce, and manipulate — but a place to connect, create, and celebrate life.

You are not a product.

Int nog langer maar terug int Vlaams: Wie of wat is ‘Ello’? – De Tijd (die een schone nieuwe website hebben, ik zeg het maar)

 

Anyway, Ello dus: a simple, beautiful, and ad-free social network. Zeggen ze.

Simple

Ik weet niet uit welke wereld de makers komen, maar Ello is allesbehalve simpel. Het is niet omdat het een witte achtergrond heeft en zwarte letters dat je het onder de categorie “simpel” kan steken.

De user experience is verschrikkelijk. Jaja beta enzo, maar ofwel ben ik te oud geworden ofwel scheelt er echt iets met die designers. Nu weet ik wel opeens hoe mijn grootouders zich moesten gevoeld hebben toen ze voor het eerst voor een computer zaten.

Stom voorbeeld: Wie verstopt er nu de “post” knop achter een lichtgrijs pijltje (op een witte achtergrond, remember). Een voorbeeldgifje:

ello

En dan het hele platform dat in 2 gedeeld is. Links een soort van vriendenlijst (dat dan nog eens kan inklappen ook), rechts de content (dat ge dan in 2 verschillende views kunt krijgen). Het gebrek aan een naam bij de profielfoto van een update (al dan niet echt). De vreemde “conversaties” die eigenlijk niet eens aan elkaar gelinkt zijn. …

Enfin, er is nog wat werk aan.

 

Beautiful

Ik vind het vreemd dat mensen die zich designer noemen het Courier lettertype durven te gebruiken. En het dan nog eens “beautiful” noemen ook. Zelfs Comic Sans had beter geweest.

En dan nog eens een tweede lettertype erbij gaan combineren.

Screen Shot 2014-09-30 at 23.26.36

Maar bon, in one way or another is het wel clean. En dat is goed.

Wel tof (als het goed is zeggen we het ook wel eens, allé ja, soms toch): gigantische cover photo’s. Schermvullend, maar wel pas zichtbaar als je naar bovens crolt. Check maar eens de mijne: ello.co/vromant

 

No Advertising

Het is grappig dat de mensen die zich nu registreren op dit nieuw sociaal netwerk met focus op “no advertising” marketeers zijn. Gewone mensen interesseren zich niet in dit soort dingen.

Daarnaast is het ook grappig dat er commentaar komt aan hoe Ello aan zijn geld is geraakt. Investeerders. Die ooit geld gaan willen terugzien. Er zal dus winst gemaakt moeten worden. Duh.

Ook nog grappig? Commentaar op merken die het lef hebben gehad om zich te registreren. Stoute Sonos. Ook op onze Talking Heads account. Maar waarschijnlijk wel bedoeld als grap van Jean-Christophe.

Screen Shot 2014-09-30 at 23.04.37

 

Maar genoeg kritiek. De hype rond ello leidde bij mij tot een grotere vraag. Een existentiële vraag:

Wat zijn ads? Wat is wél en wat is níet advertising?

Ello belooft om geen advertenties aan te bieden op zijn platform. En om je data niet te verkopen aan adverteerders. Dat staat in hun “no-ad policy“.

Maar daar blijft het dan ook wel bij. No advertising wil niet zeggen: no marketing. No advertising wil niet zeggen: no communication. No advertising wil niet zeggen: no brands of no agencies.

Even wat theorie zoals ik het zie, maar correct me if I’m wrong:

Advertising is het betalen voor visibiliteit die je anders niet zou hebben. TV-spots, radioreclame, abribussen, Google adwords, … dat soort zaken. En ja, ook Facebook ads of sponsored tweets horen daarbij.

Advertising is een vorm van marketing. Andere mogelijkheden zijn word-of mouth marketing, SEO-marketing, guerilla marketing, sampling, etc…  Er wordt misschien wel betaald, maar niet 1-op-1 voor een impressie, klik, affiche of GRP, maar voor het werk dat erin steekt. En ja, ook social media marketing hoort daar bij. Maar dan de “organische” versie.

Marketing is een vorm van communicatie. Of een doel van communicatie: het marketen van een product of dienst. Andere vormen van communicatie? Interne communicatie (die interne memomails die je toch niet leest), overheidscommunicatie (nieuwe vuilniszakken vanaf 1 september), crisiscommunicatie (blijft weg van de McDonalds in Antwerpen want bommelding).

Maar die lijn is maar theoretisch. Ik ben af en toe wel fier op het werk dat ik doe en durf wel eens Talking Heads te vermelden in een blogpost of Ello update (marketing voor Talking Heads, marketing voor een klant van ons). Of ik tweet wat nieuws over een lancering van een product in de sector waarin ik werk (marketing voor het product, branding en dus marketing voor mezelf). Er zit altijd wat marketing in mijn communicatie.

Bij iedereen eigenlijk. Denk maar aan de Chiro die zijn jaarlijkse fuif organiseert: facebook posts, affiches plakken, soms zelfs profielfoto’s die plots logo’s worden, flyers die in uw handen worden geduwd … iedereen marketeer.

 

En daar is in principe niets evil aan

Want, stel je bent langs alle mogelijke kanalen ingeschreven op het nieuws van je favoriete band om elke nieuwe release zo snel mogelijk te kunnen luisteren. Is het evil wanneer zij een nieuwe single uit hun aankomend album op Soundcloud zetten? Is het evil wanneer zij een teaser van 15 seconden op Instagram zetten om eerst die single aan te kondigen? Is het evil wanneer zij een mail sturen met een count-down timer om af te tellen naar de release van de preview? Is het evil als er een advertentie staat op je favoriete muziekblog zodat je je zou inschrijven voor de newsletter todat je het nieuws zou krijgen over de release van de preview van de single van het album?

Het is gewoon: meestal is advertising gewoon crap en krijg je het nog door je strot geramd ook. En ja, dan is het evil, of eet dan toch gewoon geen yoghurt als ge dat niet graag eet, stom kutwijf-irritant. En het ergste? Het werkt nog ook.

Maar er zijn ook andere manieren. Duurzame manieren. Die focussen op een pull-strategie in plaats van een push strategie. Op Inbound-marketing (in tegenstelling tot outbound-marketing).

Wie iets of wat met social media te maken heeft zal misschien al gehoord hebben van Buffer? Hun strategie: gewoon de beste content over social media maken die er bestaat, zodat de mensen ons op hun eigen tempo kunnen leren kennen. Als ze er klaar voor zijn, dan converteren ze wel. Al dan niet met een klein laatste duwtje erbij.

En dat is het werk dat ik doe. En ja daar komt wat advertising bij. Maar geloof me: ik haat reclame even veel als gij, daarom werk ik er in.

 

Maar goed, we dwalen af: Ello, No advertising?

Allemaal goed en wel. Er zullen geen advertenties komen op Ello. Maar dat wil niet zeggen dat er geen marketing zal zijn. Er zal altijd marketing zijn. Want iedereen is marketeer.

 

Wat de toekomst zal brengen?

Of Ello wat wordt weet niemand. Maar zelfs al standt het ergens op een paar duizend actieve gebruikers… Wie zegt dat dat niet goed genoeg is voor hen?

Zolang ze zich maar aan hun manifesto houden is alles goed. Tot de VC’s hun geld terugwillen.

 

2014-09-25_22_09_23-HDR

Gabriel, Amber & Ruben Rios

Gabriel Rios heeft een nieuwe plaat uit. Opgenomen in New York en gelanceerd met een lange teaser. Waar Rios’ vorige platen nogal poppy waren, is deze anders. En dat maakt “This Marauders Midnight” zijn beste ooit, en een van mijn favorieten ooit.

this_marauders_midnight

Een zachte stem die prachtig flirt met hard en zacht, hoog en laag. Een zuivere gitaar die het eenvoudige maar prachtige ritme maakt. Een stevige contrabas voor wat extra diepgang. En een warme cello die het geheel afmaakt. That’s it.

Even eenvoudig maar wel mega-exclusief trad Gabriel Rios vorige donderdag op in Gent, in de Gaston Rooftop Bar. Plaats voor zo’n 100 man. 5 rijen poefkes en stoeltjes. En dan de PA. Zo zat iedereen dicht genoeg om te zien dat “close enough to be spit on” niet zomaar een joke is. En ik mocht erbij zijn.

Vooraan Gabriel (zang, gitaar), Amber (cello) en Ruben (backing vocals en contrabas). Een Puerto-Ricaanse Gentenaar die in New York woont. En 2 Nederlanders die in New York wonen. “Toevallig ontmoet in New York, en de plaat kwam vanzelf, het was gewoon een logisch gevolg.” zei Amber me na het concert.

De moeilijke start – eerst gebrek aan geluid, gevolgd door 10 minuten rookmelderalarm – maakte het concert er eigenlijk alleen maar eerlijker op. Intiemer eigenlijk.

Het is geweldig hoe de 3 elkaar zo goed aanvullen. Hoe ze duidelijk trots maar nederig zijn. De ene iets nederiger dan de andere. Hoe ze genieten van elke snaar die bestreken wordt. Van elke noot die in de andere overvloeit. Van elke beweging, lach of traan die wordt veroorzaakt door hun harmonie.

Geweldig hoe op zo’n optreden elke tik op de klankkast van de contrabas zo’n doordringende kracht heeft dat je hem de dag na het concert nóg hoort echoën. En als je de plaat daarna nog eens beluistert je elke tik overduidelijk hoort en er zelfs naar gaat uitkijken.

Geweldig hoe ze met z’n drieën een sound maken die zo tegelijk zo simpel en zo vol kan zijn. Zo krachtig en zo breekbaar. Zo nieuw maar toch bekend. Zo eentje om met koptelefoon op, ogen toe en plat in de zetel te beluisteren. Of om bij te dansen, te lachen of te wenen. Kies maar.

Of de plaat goed is? Zeker. Of het concert goed was? Absoluut. De Deluxe versie van de cd heeft trouwens zowel studio als live-versies van elk van de 12 nummers. Dubbel plezier.

Een échte review lezen? Check bij Focus Knack. Ze noemen het “Uitgepuurd en gracieus”. Kan ik mee akkoord gaan.

m4s0n501
Bretagne-Normandie-Cover
Brussel Cover
messenger

Facebook vs Facebook Messenger

De media staat vol van artikels die claimen dat de nieuwe Facebook Messenger app uw ziel uit uw telefoon gaat zuigen. Bullshit en bangmakerij. Even een paar dingen op rij.

Unbundling

Een trend die de laatste weken nogal wat kritiek krijgt. Denk maar aan Foursquare die zijn nieuwe app Swarm lanceert nog voor de herwerking van de originele Foursquare app klaar is. Een kwestie van slechte timing, denk ik. Want nu de vernieuwde Foursquare klaar is is het inchecken via Swarm opeens een pak logischer.

Maar Facebook dus. Facebook wordt als bedrijf groter en groter door toevoeging van nieuwe features en opkopen van andere bedrijven. Facebook is niet langer een product maar een merk. Dus niet alleen maar de sociale netwerksite (zowel desktop als mobile, met als belangrijkste onderdeel de newsfeed), maar ook Paper (long-form 3rd party content lezen), Facebook connect (registreren en inloggen op 3rd party sites via uw facebook-account in plaats van via je e-mailadres), Instagram (instant foto’s sharen) en Facebook Messenger (een chatservice om met je vrienden te instant messagen), enzovoort.

Dus, als Facebook groter en groter wordt, kunnen al deze dingen niet bij in de app. Zo snel mogelijk unbundlen dus. Nu dus. De slechte reviews op de iTunes Store of Google Play waar de media het over heeft neem je er maar bij. Dat waait wel over na een week of 2. Geen enkele van die reviews maakt een deftig punt, trouwens.

Nog een extra voordeel: Standalone apps are supposed to allowed to fail.

Oja, en de unified inbox, daar zal facebook nog wel een productje voor maken. Ooit. In the meantime, probeer eens unifiedinbox.com/ of iets als www.backupify.com/.

 

Privacy

Daarnaast heeft iedereen het over de extra privileges die de Messenger app zou claimen. De HuffPo’s en Newsmonkeys die ons internet toch zo geweldig interessant maken raden zelfs aan de app niet te gebruiken. Toegang tot de camera en microfoon, je contactpersonen lezen, voicecalls initiëren,… allemaal zaken die elke app nodig heeft waarmee foto’s of video’s verzonden kunnen worden (zeg maar de Snapchats en Skypes). En de contactpersonen en voicecalls, da’s waarschijnlijk gewoon om facebook en telefoondata te combineren.

Zelfs moesten ze dingen uit de Facebook messenger app gebruiken, bvb met wie je vaak chat of over welke topics je chat, is dat toch interessant? Als ik meer newsfeed updates te zien krijg van de persoon met wie ik het vaakst chat, dan is dat toch goed? Als ik daarna een advertentie zie van een product dat mijn vriend net aanraadde dan is dat toch geen ramp? Ge denkt toch niet echt dat Facebook u gaat zitten afluisteren, of wel?

Goede advertenties zijn altijd beter dan slechte advertenties

Onethisch

Paar weken geleden weer alarm omdat Facebook experimenteert met de newsfeed van gebruikers om te kijken wat het effect is van de emotie van berichten van vrienden op uw eigen emotie. Hoe meer gelukkige berichten ge ziet, hoe gelukkiger uw eigen berichten zijn. Hoe ongelukkiger uw vrienden, hoe ongelukkiger gij ook zijt. Maar dan wel in heel kleine proporties.

Da’s toch interessant! Onethisch? Goh, amper. Er werd gewoon wat gefilterd in de newsfeed van gebruikers. Experimenten die elke dag gedaan worden om de newsfeed beter te maken (wat we vroeger edgerank noemden, en nu geen naam meer heeft). Noem de newsfeed crap of niet, er zit heel wat werk in om het te maken tot wat het is. Zo werken AB-tests, zo werken advertenties, zo werkt het internet. Dat is wat er elke dag, elke minuut, elke seconde gebeurt: Online zijn wij allemaal laboratoriumratten.

Maar wat zijn de voordelen voor u?

Ik droomde vroeger van een dienst waarmee ik kon communiceren met mensen, ongeacht toestel (bvb van laptop naar gsm en omgekeerd) op een snelle manier met tekst foto of video. Facebook Messenger doet dat. Ik heb dat graag.

Beide apps hebben nu meer focus, dus werken ze sneller en efficiënter dan de gebundelde voorganger. Op mijn iPhone 5 neemt het wisselen van Facebook naar Messenger amper tijd, dus het stoort mij absoluut niet. En een extra icoontje op uw homescreen is nu toch ook geen ramp.

Dus op het eerste zicht misschien nog niet zo veel voordeel. Op termijn zal dat nog wel komen, al gaat ge het waarschijnlijk niet merken en al vergeten zijn dat ge er ooit ambetant over waart.

Conclusie

Conclusie: Facebook is niet zo evil als iedereen wel denkt. Ok, de newsfeed is dringend aan een update toe, maar bon. Facebook probeert een frictionless experience aan te bieden, en vraagt daarom al die permissies. En denk maar eens aan hoe het een paar jaar geleden was, zonder de innovaties die de Facebooks en consoorten brengen. Was het toen beter? Waart ge toen meer op uw gemak? Ik dacht het niet.

En dat allemaal in ruil voor wat advertenties. Allé, is dat nu zo erg?

 

Amsterdam

2 weekends in Amsterdam

Het weekend van 1 en 2 Augustus besloten Elke en ik een citytripje te doen naar Amsterdam. Met een bon bestelden we een hotelkamer in The Albus, een 4 sterren boutique design hotel in centrum Amsterdam.

We liepen blootvoets door de stad, deden een boottochtje, wat terrasjes, keken wat mensen en ik nam wat foto’s. Typisch toeristisch dus.

Amsterdam-0017.jpg
Amsterdam-0059.jpg

Vorig weekend had Elke een cursus in Amsterdam op zaterdag en zondag. “Wete wa, ik ga mee en ik amuseer me wel.” 2 dagen de tijd dus om op mezelf wat door de stad te lopen en foto’s te nemen.

Blijkt dat het dat weekend ook nog eens Gay Pride was, met op zaterdag de parade door de grachten. In 2011 ging ik ook naar de Cityparade in Brussel om foto’s te nemen, en vond het geweldig. De mensen zijn zo uitbundig en super dankbaar om te fotograferen. Zowel op als naast de parade. Maar eerst met de ferry naar The Eye (even binnengeweest, maar niet naar niet naar de Cronenberg tentoonstelling), langs het Centraal Station, Damrak, De Bijenkorf, Koninklijk Paleis, even naar boven in de Zuiderkerk, en dan via Oude Schans, de Amstel en de Prinsengracht de Gay Pride Parade tegemoet.

Amsterdam-0048.jpg
Amsterdam-0089-2.jpg
Amsterdam-0247.jpg
Amsterdam-0234.jpg

Op zondag wat rustiger: door Jordaan (schone rustige kleine straatjes en tuintjes), De 9 Straatjes, het Leidseplein, door het Vondelpark (mooi stuk natuur in het centrum van de stad, met concertje), en een anti-Israel-pro-Palestina betoging aan het Museumplein.

Amsterdam-0002.jpg
Amsterdam-0014.jpg
Amsterdam-0067.jpg
Amsterdam-0138.jpg

Voor het volledige album, even doorklikken naar mijn fotosite:

Amsterdam fotoset

Amsterdam-Cover
Pairi Daiza Cover