The term “Web 2.0” (2004–present) is commonly associated with web applications that facilitate interactive information sharing, interoperability, user-centered design[1] and collaboration on the World Wide Web. Examples of Web 2.0 include web-based communities, hosted services, web applications, social-networking sites, video-sharing sites, wikis, blogs, mashups and folksonomies. A Web 2.0 site allows its users to interact with other users or to change website content, in contrast to non-interactive websites where users are limited to the passive viewing of information that is provided to them.

Bron: Wikipedia

Suicide (Latin suicidium, from sui caedere, to kill oneself) is the intentional killing of one’s self.

Bron: Wikipedia

Web 2.0 is dus in het kort: alle websites waarop je interactief (of sociaal) kan zijn: commentaar geven, zelf foto’s of video’s uploaden, etcetera. Met als grootste voorbeelden: Facebook en Twitter.

Sociale websites zijn zeer populair geworden in 2009, maar nu in 2010 spreekt men al rap van Social Media Fatigue: de moeheid van de sociale media. Mensen zijn het beu dat iedereen alles van hun weet, ze zijn het beu te lezen met wat voor onzinnigheden onze buurman zich bezig houdt en die foto’s van het personeelsfeestje blijven toch liever ongepubliceerd.

Daarom kwamen de Nederlanders van Moddr op het idee om een Web 2.0 Suicide Machine te bouwen. Deze machine zorgt er automatisch voor dat je uit alle sociale netwerken stapt, en weer aan je echte leven kan beginnen.

Bekijk alvast het promotiefilmpje:

[Vimeo vimeo.com/8223187%5D

De website bestaat al een tijdje, maar komt nu terug onder de aandacht door een klacht van Facebook. Nadat 50 000 mensen al ontvriend werden door de Suicide Machine en 500 mensen voor eeuwig zijn uitgelogd blokkeerde Facebook de Suicide Machine website. Nu vragen ze om alle connecties met Facebook van hun website te verwijderen.

Zelf geinteresseerd in Social Media Suicide? Ga naar suicidemachine.org/ en sign out forever.

The Web 2.0 Suicide Machine website

Ik ben zelf nog niet echt van plan om m’n Web 2.0 sporen voorgoed uit te wissen. Ja die Facebook Fatigue slaat aan bij mij maar zonder Facebook account is het net alsof je niet bestaat. Wie was het weer die zei dat Facebook je “online identiteitskaart” is? Wel, gelijk heeft hij. Daarom zal ik nog wel even de group requests en farmville gifts negeren. En de kleur van al die vrouwen hun BH pak ik er ook wel bij.