Los van al die privacy dingen, geef ik De Zuck gelijk. We zijn allemaal idioten. In mijn (Facebook)vriendenkring zitten mensen van 16 tot 61. Ik was een van de eersten die met Facebook begon en vond het geweldig om te kunnen zien met wat mijn vrienden zich bezighielden nadat ik hun had overtuigd om een profiel aan te maken. Hun foto’s, de grappige status-updates, etc.

Maar nu, nu is Facebook de speeltuin van het internet geworden. Zo een speeltuin die niet goed onderhouden wordt en waar honden dagelijks in komen schijten. Kindjes spelen er nog in want wat niet weet niet deert, jongeren hangen er graag rond want hun vrienden hanger er ook, partyplanners komen er graag hun flyers uitdelen want ze weten dat er veel volk in 1 keer kunnen bereiken, en de bloemenverkoper komt hier elk uur langs, mama’s komen er graag om wat met andere mama’s te babbelen terwijl de kindjes spelen en Oma en Opa zitten op het bankje te kijken naar de jeugd van tegenwoordig terwijl ze rustig op hun vals gebit zuigen. De hondendrollen, die neemt iedereen er maar bij.

En nu is het niet eens de hondenstront dat mij stoort, maar de manier waarop de groepjes met elkaar omgaan. Iedereen is er voor een andere rede en heeft een ander doel. Die andere groepen die lopen maar in de weg en zorgen voor al die hondenstront.

Daarom ben ik meer voor niches. Ik ben gestopt met regelmatige status-updates op Facebook. Wie wil weten wat ik aan het doen ben moet me maar volgen op Twitter. Ik zet geen foto’s meer op Facebook. Als ik goeie foto’s heb zal ik ze wel op Flickr gooien. Links naar interessante artikels die zet ik wel op Delicious. Grappige foto’s en afbeeldingen die gaan naar mijn Tumblr. En als ik eens in het groot mijn gedacht wil zeggen doe ik dat hier.

En als je dan echt zo hard in mij geïnteresseerd bent, dan vind je al die streams terug op deze landingspage: flavors.me/vromant