Ik heb jullie nog het einde van onze vakantie te goed. Hier gaat ie:

Dinsdag 27 maart:
+- 21u: wij pakken onze valiezen en houden nog mooi onze kleren voor de dag erna opzij.
+- 22u: wij kruipen ons bed in en lezen nog een boekje tot we in slaap vallen.

Woensdag 28 maart:
05u50: wekker

06u00: opstaan

06u10: ontbijt (speciaal aangevraagd want normaal begint dat pas om 8u)

06u20: wij vertrekken met onze valiezen richting Jemaa El Fna plein waar een busje ons zal oppikken om 6u50. Ookal is het maar 10 minuten wandelen, We vertrekken goed op voorhand, ge weet maar nooit met die valiezen enzo.

6u30: we komen aan op de rendez-vousplek en zetten ons op een bankje om te wachten. Duizenden muggen/vliegen jeuken aan mijn benen. Fucking irritant. Is het omdat ik mij niet gedouchet heb deze morgen? Ja dat moet het zijn. Elke geeft me haar sjaal om mijn blote benen te bedekken. Het helpt.

6u50: mooi op het afgesproken uur komt een minibusje ons halen, we pikken nog enkele andere hotelgasten op aan hun hotel.

6u25: we komen aan aan het vliegveld. Exact 2 uur voor ons vliegtuig vertrekt.

6u30: we checken onze bagage in en gaan door naar de douane die mijn piemel en Elkes borsten betasten. Tsja, waarom niet.

6u50: we gaan naar de vertrekhal. Er zijn hier 8 gates. Op ons ticket staat vertrek 9u25. Het scherm staat onze vlucht aangeduid om 9u50. Geen gate of aanduiding van waar we moeten zijn. Aangezien de vertrekhal maar een paar honderd meter groot is zetten we ons neer, daar aan de kant waar we net naar de wc zijn geweest, en beginnen ons boekje te lezen.

9u00: Een klein uurtje voor onze vlucht vertrekt staan we op om nog net een drankje en chipske te kopen voor op de vlieger en onze laatste Dirhams (100) op te doen. We horen omroepen “iets iets, Bruxelles” en denken, Ah we kunnen bijna boarden. We lopen nog snel even terug naar de andere kant van de vertrekhal, want in die ene shop waren er geen drankjes (het meeste was trouwens met euros te betalen ipv Dirhams.) We lopen langs de gate waar staat: Brussels en denken, tiens hier is weinig volk. Mabon, we gaan snel even ons drankje halen en zetten ons daarna in de rij die wel zal ontstaan.

9u10: we gaan in de rij staan. De rij bestaat 1 kerel die wat van zijn tak maakt. Vreemd. Anyway, “pour Bruxelles” vraag ik aan de vrouw aan de gate. “de kapitein laat geen passagiers meer toe”, zegt ze rustig in het gebrekkig Frans. “Ah, hoezo, waarom niet? De vlucht vertrekt toch pas over 45 minuten, zoals aangegeven op dat scherm boven jullie hoofd?” zeg ik rustig in gebrekkig Frans. “Neen, 9u25, dat is nu. Jullie zijn te laat.” hoor ik door het gevloek van mezelf en die andere gast. “Jamaar 9u50, 9u25, scherm, boarding pass, What the fuck, vertraging, valiezen, wat nu?” gaat er zoal door mijn hoofd en mogelijk ook uit mijn mond. Bezorgde blikken van mensen die in de gate ernaast rustig op hun vliegtuig stappen kijken ons aan.
We wachten daar even. Denkend, dat die kapitein zich wel zal bedenken als er 4 passagiers niet op zijn vliegtuig zitten (wij 2, die andere gast die daarnet zoveel lawaai aan het maken was en nu heel stillekes is, en zijn vriendin die nu dubbel zoveel lawaai maakt). Maar neen, ze halen onze bagage van het vliegtuig, zeggen ze. Dat dat meer tijd neemt dan ons erop te laten? Daar hebben ze geen oor naar. Even later mogen we toch door het poortje, en dan denk je, ” joepie toch nog het vliegtuig op”, maar ze begeleiden ons rustig naar de aankomsthal, waar onze valiezen op ons staan te wachten. Ik weet niet eens of dat vliegtuig er nog stond…

10u00: Via de aankomsthal, nog eens die papierekes invullen voor de douane. Onze valiezen terug in ons bezit. Oja, en dan zegt die kerel doodleuk: volgende vlucht naar Brussel is… Vendredi. Wat vrijdag? Ik tel in mijn hoofd nog eens na: lundi, mardi, mercredi, jeudi, vendredi. Vrijdag dus.

10u30: nog wat langs douane en we staan weer aan de ingang van het vliegveld. Op 0. We proberen wat nummers van Neckermann te bellen. Geen succes (nummers werken niet, verkeerde landcode, geen krediet meer, etc). Het andere koppel heeft ondertussen een verantwoordelijke van Thomas Cook/Neckermann gevonden die zal ons een nieuwe vlucht zoeken. En dat ander wijf blijft maar tetteren. “Porter pleinte” enzo. “madamtje aan de gate zei dat we nog even mochten shoppen en dan laat ze ons er niet meer op. Ze heeft iets tegen ons.”. Bon, we lopen weg van die mensen, ieder voor zich. De gast van Thomas Cook wacht op telefoon uit Brussel voor hij ons wat kan vertellen.

12u00: ik ga nog eens kijken bij de gast van Thomas Cook. Nog steeds geen nieuws uit Brussel. Wel misschien een vlucht vanuit Agadir. Agadir ligt op 3 uur rijden van Marrakech. Vervoer naar daar is sowieso voor eigen rekening. De vlucht Agadir – Brussel wordt mogelijk terugbetaald. Daarvoor wacht hij nog op nieuws uit Brussel.

12u10: Elke belt in paniek naar haar Papa Jan. Hij kijkt even op het internet en ziet dat Easyjet vliegt naar Parijs voor 150 euro pp met nog plaats vanavond om 17u55 en stelt voor ons daar te komen ophalen (2uur rijden vanuit Lichtervelde). Bagage nog bij te betalen. We wachten even het besluit af van de Thomas Cook kerel. Papa Jan probeert ons te bereiken, we ontvangen zijn smssen maar antwoorden gaat niet wegens beide geen krediet. Damn you prepaidkaart.

12u20: Thomas Cook kerel geeft zijn besluit: hetzelfde wat hij daarnet zei, nog steeds zonder beslissing over terugbetaling. Vlucht is 200 euro pp. De taxirit van 3uur naar Agadir zou op 200 euro komen, te delen met dat andere koppel. Maar 3uur met dat wijf in de taxi? No way, Parijs it is.

12u30: Via het loket van Easyjet kopen we bijna 2 tickets naar Parijs om 18u, tot ze ons zeggen dat het via tinternet zo’n 40% goedkoper uitvalt. We halen vastbesloten onze tablets boven, kopen een uurtje wifi en willen onze vlucht boeken. Mijn iPad lukt het niet eens om te connecteren, Elke haar tab wel. Alleen werkt de site van Easyjet absoluut niet, en de site vliegtickets.be (waar Papa Jan de tickets had gevonden) amper. Na via de site van Mobile Vikings Elkes gsm te herladen. Nog even bellen naar Jan (aan 4 euro per minuut) om te vragen of hij ze kan boeken voor ons. Hij doet het van zodra hij op zijn werk aankomt, hij is onderweg.

13u30: Bericht van Papa Jan: de tickets zijn geboekt, 2 keer 150 euro, maar Vliegtickets.be heeft een fout gemaakt: ze staan op vrijdag 30 ipv woensdag 28 maart. Wij kunnen aan het loket van Easyjet deze laten omzetten naar vandaag voor een kost van 200 euro, dat we later zullen terugkrijgen van vliegtickets.be. Ok, ja, whatever, goed. Visa to the rescue. Nog even vragen aan het loket: en onze bagage, is dat in orde (wijzend naar de kar met 2 grote valiezen op). Jaja, geen probleem. Alles in orde.

13u50: Yes, hoera, euforie, we geraken thuis. Als we op onze vlieger geraken natuurlijk. Nuja, nu kunnen we enkel wachten. En eindelijk iets eten. Papa Jan vraagt of alles in orde is, of hij naar Parijs moet rijden. Ons belkrediet is weer op. Herladen kan via de site van Mobile Vikings. Er resten mij nog enkele minuutjes wifi op mijn gsm. Elke probeert, maar net bij het drukken op de laatste knop valt het internet weg. Nog maar een half uurtje wifi kopen dan. We rapen onze laatste euro’s bij elkaar. 1 uur was 6 euro, dus Elke gaat met 3 euro naar de shop voor een half uurtje. Fuck, een half uur kost 4 euro. Bon ja, we smijten onze laatste centjes bij elkaar: 3 euro en 96 cent. Met ne keer lief lachen laat die gast die 4 cent wel vallen… Niet dus. En hij pakt geen rosse euro’s aan. En geld uit de muur halen zien we nu ook niet meer zitten. Ik haal mijn beste schooitechnieken boven en bedel 10 Dirhams (1 euro) bij wat Britse meisjes. Yes, wifi. Yes, belkrediet. Yes, bevestigen aan Papa Jan dat het in orde is: Yes we vliegen naar Parijs!

14u55: 3 uur voor vertrek begint de check in van de bagage, werd ons gezegd door de madam van Easyjet. Wij zaten al voor de kassa’s te wachten, klaar om als eerste onze bagage in te checken. De madammekes zetten zich klaar, maar we moeten wachten tot de schermkes boven hun hoofd zeggen dat we mogen beginnen.

15u10: Bagagecheck in begint. Wij staan als eerste. Probleem: op onze tickets staan geen bagage gerekend. maar jawel die van de balie zei dat het in orde was… Neen, terug naar de balie, waar een ander madammeke ons nog nog eens 70 € laat betalen. Maar de server was kapot, dus dat kon niet via de kaart. Elke gaat dan maar nog eens wat Dirhams afhalen om te betalen. Bon ja, op zich is het niet erg om voor bagage te moeten betalen, maar ze hadden gezegd dat het in orde was…

15u30: 2e poging om bagage in te checken. Gelukt. Hoera. We gaan door naar de controle, waar ze ons zonder problemen laten passeren met ons zakske chips en blikjes cola (die uit de gecontroleerde zone kwamen, maar dat wisten zij niet). Nog eens langs de douane (ik ken mijn paspoortnummer bijna uit het hoofd). Vreemde blik van de man: vlucht gemist? bevestigende blik van mij.

15u55: een uur na het theoretische begin van de bagagecheckin zijn we terug in de vertrekhal. Op ons ticket staat geen gatenummer. Op het scherm staat onze vlucht correct aangeduid, maar nog steeds zonder gatenummer. We zetten ons dan maar tussen gate 4 en 5, in het midden van de vertrekhal, met zicht op alle gates en lezen een boekje. Nog 2 uur te gaan. Easyjet vraagt om 1 uur voor vertrek klaar te staan aan de gate.

16u40: Deze keer laten we ons niet vangen. Wij willen als eerste dat vliegtuig op. Geen enkele van de gates toont al Easyjet Paris. Ook het scherm geeft nog geen gate op. We lopen om de 5 minuten om de beurt alle gates af. Om zeker te zijn.

16u55: 1 uur voor onze vlucht vertrekt. Nog steeds geen gatenummer op het scherm. Nog geen gates met Easyjet Paris. Nog steeds gaan we beurtelings op verkenning.

17u15: Elke ziet een Easyjet vliegtuig aanrijden. We spurten naar de juiste gate. Nog steeds niets aan de gate, of op het scherm. Maar goed, we staan als 2e in de rij. Achter ons groeit de rij snel.

17u30: Mensen stappen uit, wij wachten, laten wat dure fast boarders, vrouwen en kinderen voor en mogen uiteindelijk door het poortje gaan wachten om op het vliegtuig te stappen.

17u40: We mogen het vliegtuig op! Hoera joepie hoezee. We nemen een plaatsje vanachter met 2 raampjes en zetten ons op het gemak. We zijn op weg naar huis.

23u: We landen in Parijs, halen onze bagage af, en daar staat onze redding: Papa Jan. Over 2 uur zijn we in Lichtervelde, waar er een bed op ons staat te wachten. Zucht. We made it.

12 comments
Herman Maes (@Dailybits)
Herman Maes (@Dailybits)

Nu kennen jullie het begrip TIA (this is africa) ook ineens... ;-) TIA begint soms reeds in Spanje en ook Griekenland is de laatste jaren meer en meer TIA aan het worden. ;-) Ik lees nergens dat jullie iemand hebben kunnen/moeten omkopen, normaal hoort dit er ook nog standaard bij (zie mijn ervaringen in Marokko, Egypte, Senegal, Gambia...). ;-)

amoorie
amoorie

Ik zou zot worden en ik weet niet of mijn lief nog zou willen samenzijn met mij na zo'n voorval :). Respect for surviving this.

Zillox (@zillox)
Zillox (@zillox)

Ik snap wel niet waarom ze geen correct vluchtinformatie op de luchthaven geven. Hoe hebben die andere mensen dan geweten waar ze moeten zijn?

Evelien (@eveliens)
Evelien (@eveliens)

Fok zeg. Ik zou helemaal hysterisch worden denk ik. Blij dat je teruggeraakt bent!

Stijn
Stijn

Man man wat een historie. Welke lessen trekken jullie uit dit voorval?

Gerrit Vromant
Gerrit Vromant

Ja echt zot he. Maar volgens hun is het altijd het kaartje dat telt, niet de schermen. #LOGISCH!!! Hoe die anderen het gevonden hebben... Goed opgelet zeker?

Gerrit Vromant
Gerrit Vromant

Lachen niet echt. Het mailtje naar Neckermann moet nog geschreven worden. Afhankelijk van hun antwoord gaan we mogelijk ermee kunnen lachen.

Gerrit Vromant
Gerrit Vromant

Lessen? Wel, euh... Op een luchthaven zijt ge nooit op uw gemak.

Stijn
Stijn

Al goed dan dat je geen 'last' had van het eten. Of is Marokko wat dat betreft toch meer Europees dan Afrikaans?

Gerrit Vromant
Gerrit Vromant

Oh jawel hoor, maar al bij al viel het nog mee. Maar dat hoef je hier niet te lezen.