Momenteel hot in online marketingland: Ello.

Int kort en int Engels: Ello is a simple, beautiful, and ad-free social network created by a small group of artists and designers.

Int kort en int Vlaams: een nieuw sociaal netwerk, met als focus: gene reklam.

Waarom? (int lang en int Engels):

Ello Manifesto

Your social network is owned by advertisers.

Every post you share, every friend you make, and every link you follow is tracked, recorded, and converted into data. Advertisers buy your data so they can show you more ads. You are the product that’s bought and sold.

We believe there is a better way. We believe in audacity. We believe in beauty, simplicity, and transparency. We believe that the people who make things and the people who use them should be in partnership.

We believe a social network can be a tool for empowerment. Not a tool to deceive, coerce, and manipulate — but a place to connect, create, and celebrate life.

You are not a product.

Int nog langer maar terug int Vlaams: Wie of wat is ‘Ello’? – De Tijd (die een schone nieuwe website hebben, ik zeg het maar)

 

Anyway, Ello dus: a simple, beautiful, and ad-free social network. Zeggen ze.

Simple

Ik weet niet uit welke wereld de makers komen, maar Ello is allesbehalve simpel. Het is niet omdat het een witte achtergrond heeft en zwarte letters dat je het onder de categorie “simpel” kan steken.

De user experience is verschrikkelijk. Jaja beta enzo, maar ofwel ben ik te oud geworden ofwel scheelt er echt iets met die designers. Nu weet ik wel opeens hoe mijn grootouders zich moesten gevoeld hebben toen ze voor het eerst voor een computer zaten.

Stom voorbeeld: Wie verstopt er nu de “post” knop achter een lichtgrijs pijltje (op een witte achtergrond, remember). Een voorbeeldgifje:

ello

En dan het hele platform dat in 2 gedeeld is. Links een soort van vriendenlijst (dat dan nog eens kan inklappen ook), rechts de content (dat ge dan in 2 verschillende views kunt krijgen). Het gebrek aan een naam bij de profielfoto van een update (al dan niet echt). De vreemde “conversaties” die eigenlijk niet eens aan elkaar gelinkt zijn. …

Enfin, er is nog wat werk aan.

 

Beautiful

Ik vind het vreemd dat mensen die zich designer noemen het Courier lettertype durven te gebruiken. En het dan nog eens “beautiful” noemen ook. Zelfs Comic Sans had beter geweest.

En dan nog eens een tweede lettertype erbij gaan combineren.

Screen Shot 2014-09-30 at 23.26.36

Maar bon, in one way or another is het wel clean. En dat is goed.

Wel tof (als het goed is zeggen we het ook wel eens, allé ja, soms toch): gigantische cover photo’s. Schermvullend, maar wel pas zichtbaar als je naar bovens crolt. Check maar eens de mijne: ello.co/vromant

 

No Advertising

Het is grappig dat de mensen die zich nu registreren op dit nieuw sociaal netwerk met focus op “no advertising” marketeers zijn. Gewone mensen interesseren zich niet in dit soort dingen.

Daarnaast is het ook grappig dat er commentaar komt aan hoe Ello aan zijn geld is geraakt. Investeerders. Die ooit geld gaan willen terugzien. Er zal dus winst gemaakt moeten worden. Duh.

Ook nog grappig? Commentaar op merken die het lef hebben gehad om zich te registreren. Stoute Sonos. Ook op onze Talking Heads account. Maar waarschijnlijk wel bedoeld als grap van Jean-Christophe.

Screen Shot 2014-09-30 at 23.04.37

 

Maar genoeg kritiek. De hype rond ello leidde bij mij tot een grotere vraag. Een existentiële vraag:

Wat zijn ads? Wat is wél en wat is níet advertising?

Ello belooft om geen advertenties aan te bieden op zijn platform. En om je data niet te verkopen aan adverteerders. Dat staat in hun “no-ad policy“.

Maar daar blijft het dan ook wel bij. No advertising wil niet zeggen: no marketing. No advertising wil niet zeggen: no communication. No advertising wil niet zeggen: no brands of no agencies.

Even wat theorie zoals ik het zie, maar correct me if I’m wrong:

Advertising is het betalen voor visibiliteit die je anders niet zou hebben. TV-spots, radioreclame, abribussen, Google adwords, … dat soort zaken. En ja, ook Facebook ads of sponsored tweets horen daarbij.

Advertising is een vorm van marketing. Andere mogelijkheden zijn word-of mouth marketing, SEO-marketing, guerilla marketing, sampling, etc…  Er wordt misschien wel betaald, maar niet 1-op-1 voor een impressie, klik, affiche of GRP, maar voor het werk dat erin steekt. En ja, ook social media marketing hoort daar bij. Maar dan de “organische” versie.

Marketing is een vorm van communicatie. Of een doel van communicatie: het marketen van een product of dienst. Andere vormen van communicatie? Interne communicatie (die interne memomails die je toch niet leest), overheidscommunicatie (nieuwe vuilniszakken vanaf 1 september), crisiscommunicatie (blijft weg van de McDonalds in Antwerpen want bommelding).

Maar die lijn is maar theoretisch. Ik ben af en toe wel fier op het werk dat ik doe en durf wel eens Talking Heads te vermelden in een blogpost of Ello update (marketing voor Talking Heads, marketing voor een klant van ons). Of ik tweet wat nieuws over een lancering van een product in de sector waarin ik werk (marketing voor het product, branding en dus marketing voor mezelf). Er zit altijd wat marketing in mijn communicatie.

Bij iedereen eigenlijk. Denk maar aan de Chiro die zijn jaarlijkse fuif organiseert: facebook posts, affiches plakken, soms zelfs profielfoto’s die plots logo’s worden, flyers die in uw handen worden geduwd … iedereen marketeer.

 

En daar is in principe niets evil aan

Want, stel je bent langs alle mogelijke kanalen ingeschreven op het nieuws van je favoriete band om elke nieuwe release zo snel mogelijk te kunnen luisteren. Is het evil wanneer zij een nieuwe single uit hun aankomend album op Soundcloud zetten? Is het evil wanneer zij een teaser van 15 seconden op Instagram zetten om eerst die single aan te kondigen? Is het evil wanneer zij een mail sturen met een count-down timer om af te tellen naar de release van de preview? Is het evil als er een advertentie staat op je favoriete muziekblog zodat je je zou inschrijven voor de newsletter todat je het nieuws zou krijgen over de release van de preview van de single van het album?

Het is gewoon: meestal is advertising gewoon crap en krijg je het nog door je strot geramd ook. En ja, dan is het evil, of eet dan toch gewoon geen yoghurt als ge dat niet graag eet, stom kutwijf-irritant. En het ergste? Het werkt nog ook.

Maar er zijn ook andere manieren. Duurzame manieren. Die focussen op een pull-strategie in plaats van een push strategie. Op Inbound-marketing (in tegenstelling tot outbound-marketing).

Wie iets of wat met social media te maken heeft zal misschien al gehoord hebben van Buffer? Hun strategie: gewoon de beste content over social media maken die er bestaat, zodat de mensen ons op hun eigen tempo kunnen leren kennen. Als ze er klaar voor zijn, dan converteren ze wel. Al dan niet met een klein laatste duwtje erbij.

En dat is het werk dat ik doe. En ja daar komt wat advertising bij. Maar geloof me: ik haat reclame even veel als gij, daarom werk ik er in.

 

Maar goed, we dwalen af: Ello, No advertising?

Allemaal goed en wel. Er zullen geen advertenties komen op Ello. Maar dat wil niet zeggen dat er geen marketing zal zijn. Er zal altijd marketing zijn. Want iedereen is marketeer.

 

Wat de toekomst zal brengen?

Of Ello wat wordt weet niemand. Maar zelfs al standt het ergens op een paar duizend actieve gebruikers… Wie zegt dat dat niet goed genoeg is voor hen?

Zolang ze zich maar aan hun manifesto houden is alles goed. Tot de VC’s hun geld terugwillen.

 

2 comments
Simon
Simon

Het lettertype is niet Courier maar Atlas Typewriter en het tweede lettertype is Atlas Grotesk. Van dezelfde familie dus. Maar inderdaad een vreemde keuze. Het ziet er niet toegankelijk uit. Wat mij vooral stoort is de kleine font-size en de veel te lange regellengte.